روانپزشکی شاخهای از پزشکی است که به تشخیص، درمان و پیشگیری از اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری با استفاده از روشهای دارویی و مداخلات بیولوژیک میپردازد. بسیاری از اختلالات اعصاب و روان ریشه در ناهماهنگیهای شیمیایی مغز دارند. روانپزشک با تنظیم این چرخه، به مراجع کمک میکند تا علائم شدیدی مانند بیخوابیهای مزمن، اضطرابهای حاد و نوسانات خلقی را کنترل کند. «مرکز مشاوره پرتو آیین» در تهران، با فراهم آوردن دپارتمان تخصصی روانپزشکی، رویکردی جامع (تلفیق دارو و مشاوره) را برای مراجعان خود در نظر گرفته است. این مرکز با همکاری بهترین متخصصان اعصاب و روان (روانپزشکان) تهران، دقیقترین تشخیصهای بالینی و موثرترین پروتکلهای دارویی را ارائه میدهد.
روانپزشک کیست؟
روانپزشک، پزشکی است که در ابتدا تحصیلات پزشک عمومی خود را گذرانده است و بعد از اتمام دوره پزشک عمومی، دوره تخصصی روانپزشکی را هم به صورت جداگانه به مدت چهار سال در دانشگاه، مراکز درمانی، بیمارستانها و یا کلینیکهای ویژه طی می کند. البته طول مدت تحصیل برای دریافت بورد تخصص روانپزشکی در کشورهای مختلف دنیا متفاوت است. مثلا در ایران چهار سال و در آلمان شش سال است.
تفاوت روانپزشک و روانشناس
روانپزشک و روانشناس هر دو در حوزه سلامت روان فعالیت میکنند، اما ماهیت تحصیلات، رویکرد درمانی و توانایی قانونی برای تجویز دارو در آن ها کاملاً متفاوت است؛ روانپزشک پزشکی است که پس از تحصیل در رشته پزشکی عمومی، تخصص روانپزشکی را گذرانده و میتواند اختلالات روانی را از دیدگاه بیولوژیکی و پزشکی بررسی کند و دارو تجویز کند، در حالی که روانشناس معمولاً دارای مدرک در رشته روانشناسی است و درمانهای غیر دارویی مثل رواندرمانی و تکنیکهای رفتاری را به کار میبرد و حق تجویز دارو ندارد (البته در برخی حوزهها یا کشورها با آموزش تخصصی محدود میتواند استثناهایی وجود داشته باشد)
رویکرد درمانی نیز بین این دو گروه متفاوت است: روانپزشکان اغلب با ترکیبی از دارو درمانی و در صورت نیاز رواندرمانی برای کاهش علائم سریعتر و مدیریت بیولوژیکی مشکلات شدید استفاده میکنند، در حالی که روانشناسان تمرکز بیشتری بر کار تخصصی روی افکار، رفتارها و الگوهای روانی از طریق گفتوگو درمانی و تکنیکهای روانشناختی دارند که مستلزم جلسات متعدد و فرآیند درمانی عمیقتر است.
رویکرد درمانی ترکیبی
برای رسیدن به نتایج سریعتر و پایدار در درمان اختلالات روانی، استفاده همزمان از روانپزشکی و رواندرمانی اهمیت ویژهای دارد. روانپزشک با تجویز دارو و مدیریت علائم بیولوژیک، شدت نشانهها را کاهش میدهد و شرایطی فراهم میکند که فرد توانایی تمرکز و بهرهمندی کامل از رواندرمانی را پیدا کند. از سوی دیگر، رواندرمانی با تغییر الگوهای فکری و رفتاری، آموزش مهارتهای مقابلهای و مدیریت هیجانات، فرآیند درمان را تثبیت میکند و از بازگشت علائم جلوگیری میکند.
از اصلی ترین دلایل تجویز ترکیبی روانشناسی و روانپزشکی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- تسریع کنترل علائم: دارو کمک میکند اضطراب، افسردگی یا نوسانات خلق سریعتر کاهش یابد.
- تقویت اثر رواندرمانی: وقتی شدت علائم کمتر است، فرد بهتر میتواند در جلسات رواندرمانی مشارکت فعال داشته باشد.
- پیشگیری از عود بیماری: رواندرمانی راهکارهای بلندمدت مدیریت استرس و مقابله با عوامل محرک را آموزش میدهد.
- پایش منظم و ایمن: روانپزشک روند دارو را کنترل میکند و در صورت نیاز تغییر میدهد تا اثر درمانی بهینه شود.
این رویکرد ترکیبی باعث میشود درمان سریعتر، مؤثرتر و با حداقل عوارض جانبی پیش رود و فرد به سطح عملکرد روزمره و کیفیت زندگی مطلوب بازگردد.
روانپزشک چه بیماریهایی را درمان میکند؟
برای درک بهتر تخصص روانپزشک باید بدانیم این متخصص چه بیماریهایی را تشخیص داده و درمان میکند. روانپزشک طیف گستردهای از بیماریها و مشکلات روانی را تشخیص میدهد. در ادامه مهمترین و شایعترین بیماریهایی که توسط این متخصص درمان میشود، ذکر میکنیم.
1. افسردگی
افسردگی نوعی اختلال خلقی است که با احساس غم، خشم یا ازدستدادن توصیف میشود. افسردگی با اندوهی که پس ازدستدادن یک عزیز تجربه میکنیم، تفاوت دارد. شخص افسرده معمولا حسی شبیه به تنفر از خود را دارد و عزتنفس او پایین است. ممکن است افسردگی بهقدری شدید باشد که روی فعالیتهای روزمره تأثیر منفی داشته باشد یا روی روابط و برخی بیماریهای مزمن تأثیر بگذارد. مشکلاتی مانند آرتروز، آسم، بیماری قلبی عروقی، سرطان، دیابت و چاقی در زمان بروز علائم افسردگی بدتر میشوند.
اگر دچار علائمی مانند حس اضطراب، ناامیدی و بیارزشی، گریه زیاد، احساس ناراحتی و عصبانیت، کاهش انرژی، تغییرات وزن، مشکل در خواب و افکار خودکشی هستید، باید سریعا به روانپزشک یا روانشناس مراجعه کنید.
2. اختلال دوقطبی
اختلال دوقطبی باعث تغییرات شدید در خلقوخو میشود. قبلا به این بیماری، افسردگی شیدایی میگفتند، زیرا شخص در دو حالت اوج هیجان (شیدایی) و اوج ناراحتی (افسردگی) مدام تغییر میکند. در زمان افسردگی بیمار احساس ناراحتی و ناامیدی میکند و علاقه خود را به بسیاری از چیزها از دست میدهد. وقتی به سمت شیدایی تغییر میکند، احساس سرخوشی، انرژی زیاد و تحریکپذیری غیرعادی میکند.
این نوسانات خلقی میتواند تأثیر بسیار زیادی روی انرژی، فعالیت، خواب، قضاوت، رفتار و توانایی تفکر داشته باشد. این نوسانات خلقی ممکن است چندین بار در سال تکرار شود. در بیشتر مواقع این مشکل با دارو و رواندرمانی درمان میشود.
3. اختلال اضطراب
اضطراب بخش طبیعی از زندگی است که همه ما در طول زندگی آن را تجربه میکنیم. اما در اختلال اضطراب شخص اغلب نگرانی و ترس شدید دارد. این ترس بیش از حد بوده و به طور مداوم تکرار میشود. بیمار در دورههای مکرر دچار حملات پانیک میشود. حمله پانیک احساس نگرانی و ترس شدید است که به طور ناگهانی ایجاد شده و در چند دقیقه به اوج خود میرسد.
اختلال اضطرابی بدون دلیل ایجاد شده و حتما نباید شخص در موقعیت خطر باشد تا دچار حملات پانیک شود. این اختلالات انواع مختلفی داشته که شامل اختلال اضطراب منتشر، اختلال اضطراب اجتماعی، فوبیا واختلال اضطراب جدایی است. درمانهای روانپزشکی میتواند به درمان این اختلالات کمک کند.
4. اختلال شخصیت مرزی
اختلال شخصیت مرزی روی طرز فکر و احساسات بیمار نسبت به خود و دیگر افراد تأثیر میگذارد. در شرایطی که علائم شدید میشوند، میتواند روی زندگی روزمره تأثیر زیادی داشته باشد. بیمار دررابطهبا تصویری که از خود ساخته است، مدیریت احساسات و رفتار و الگوی روابط ناپایدار دچار مشکل میشود. این بیماران معمولا ترس شدیدی از رها شدن و بیثباتی دارند. تحمل تنهایی برای آن ها سخت است. اما به دلیل عصبانیت شدید و نوسانات خلقی دیگران از آن ها دور میشوند.
این اختلال معمولا در بزرگسالی خود را نشان میدهد. اما با افزایش سن و گذشتن از دوره جوانی بهمرور بهبود پیدا میکند. در بسیاری از مواقع درمان کارساز است و علائم این اختلال کاهش پیدا میکند.
5. اختلالات خوردن
اختلالات خوردن انواع مختلفی داشته و همگی روی عادات غذایی، سلامت روان، احساسات و توانایی انجام کارها در زندگی روزمره تأثیر منفی دارند. انواع مختلف این اختلال شامل بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری میشود. در بسیاری از بیماران مبتلا به این اختلالات تمرکز روی وزن، شکل بدن و نوع غذا است. به همین دلیل تأثیر بسیار منفی روی تغذیه سالم دارد و علاوه بر مشکلات روانی باعث ایجاد مشکلات جسمی مانند بیماریهای مربوط به قلب، دستگاه گوارش، استخوان، دهان و دندان میشوند. این نوع اختلالات معمولا در نوجوانی و جوانی ظاهر میشود و قابلدرمان است.
۶. اختلالات وسواس اجباری
اختلال وسواس جبری یا OCD الگویی از رفتارها و ترسهای ناخواسته است که باعث انجام رفتارهای تکراری از روی اجبار میشود. این بیماری میتواند فعالیتهای روزانه را مختل کند و باعث ناراحتی شود. این بیماران اگر بخواهند وسواس خود را نادیده بگیرند، بیشتر دچار اضطراب میشوند. در نهایت برای کنترل و کاهش اضطراب خود مجبور هستند، اعمال اجباری را انجام دهند.
در فرد مبتلا به اختلال وسواس اجباری این چرخه مدام تکرار میشود و آن افکار و تمایلات آزاردهنده مدام بازمیگردند. بهعنوانمثال ممکن است شخص از آلودهشدن به میکروب ترس زیادی داشته باشد. به همین دلیل مدام دستهای خود را میشوید و تا زمانی که زخم شود یا ترک بردارد، به این کار ادامه میدهد.
اختلال وسواس اجباری مجموعهای از رفتارها و ترسهایی است که معمولا با درمان دارویی برطرف میشود.
7. توهمات
توهم نشانهای از بیماریهای روانی بوده و نسبتا شایع است. محققان به طور دقیق نمیدانند، چرا برخی افراد دچار توهم میشوند. بهعنوانمثال افراد مبتلا به اسکیزوفرنی چنین عارضهای را تجربه میکنند. اما دلیل ایجاد این مشکل معلوم نیست. توهمات انواع مختلفی دارد که شامل توهم شنوایی، بصری، بویایی، چشایی، لمسی و جسمی میشود.
مشکلاتی مانند مواد مخدر، اختلالات روانی پس از زایمان، اضطراب و افسردگی، ترک الکل، زوال عقل، تشنج، میگرن و اختلالات خواب میتوانند باعث توهم در فرد شوند.
8. اختلال استرس پس از حادثه
اختلال استرس بعد از حادثه یا PTSD پس از یک رویداد وحشتناک ایجاد میشود. ممکن است شخص آن رویداد را تجربه کرده باشد یا فقط آن را دیده باشد. علائمی مانند فلاشبک، کابوس، اضطراب شدید و افکار غیرقابلکنترل باعث ناراحتی شخص میشوند. بسیاری از افراد زمانی که یک رویداد آسیبزا را تجربه میکنند، در کنار آمدن با آن حادثه دچار مشکل هستند. اما بهمرورزمان و مراقبت از خود بهتر میشوند. زمانی که علائم هر روز بدتر میشوند و پس از ماهها یا سالها بهبود پیدا نمیکند، احتمالا شخص دچار اختلال استرس پس از حادثه شدهاست.
روانپزشک بسیاری از بیماریها و اختلالات روانی مانند افسردگی، دوقطبی، اضطراب، بیخوابی، OCD، PTSD، مشکلات اعتیاد و غیره را تشخیص داده و درمان میکند.
9. بیخوابی و مشکلات خواب
بی خوابی نوعی اختلال است که باعث میشود، شخص نتواند راحت به خواب برود یا خیلی زود از خواب بیدار شود و دوباره نخوابد. در نتیجه شخص همیشه احساس خستگی میکند و سطح انرژی او پایین میآید. علاوه بر تغییرات خلقوخو، اختلال خواب باعث مشکلاتی در سلامتی، عملکرد کلی و کیفیت زندگی میشود.
مقدار موردنیاز خواب از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اما معمولا بزرگسالان در شب به هفت یا هشت ساعت خواب نیاز دارند. گاهی بیخوابی کوتاهمدت است و پس از چند هفته برطرف میشود. این نوع مشکلات خواب معمولا به دلیل یک رویداد استرسزا به وجود میآید. اما گاهی بیخوابی در طولانیمدت ادامه داشته و باید برای درمان این مشکل به روانپزشک مراجعه کرد.
10. افکار خودکشی
افکار خودکشی به دودسته تقسیم میشوند. برخی افراد ممکن است تفکرات واضحی از خودکشی و برنامهریزی برای آن داشته باشند. برخی افراد هم تنها به مردن فکر میکنند و تصور میکنند لیاقت این زندگی را ندارند. در این شرایط ممکن است شخص با اقداماتی مانند پرهیز از خوردن الکل، انجام تکنیکهای آرامبخش و رفتن به جایی امن از شر افکار خودکشی خلاص شود.
بهترین اقدام این است که به روانپزشک مراجعه کرد. برخی از بیماریهای زمینهای روانی مانند افسردگی شدید، جنون، اختلال دوقطبی، مصرف مواد، اختلالات خوردن و اضطراب باعث بروز این افکار میشوند.
11. خودآزاری یا مازوخیسم
خودآزاری یا مازوخیسم نوعی بیماری روانی است که شخص از درد و تحقیر لذت میبرد و خود را انکار میکند. نوعی از مازوخیسم به نام مازوخیسم جنسی وجود دارد که شخص تمایل دارد، هنگام فعالیت جنسی درد بکشد. برخی از رفتارها هم مازوخیسم روانشناختی هستند و شامل رفتار، صفات و گرایشهای خاصی است.
بهعنوانمثال شخصی که نمیتواند نه بگوید، سرمایهگذاری زیادی روی خوببودن کردهاست، در برابر دریافت کمک از دیگران مقاومت میکند و جذب افراد خودشیفته میشود، ممکن است دچار مازوخیسم باشد.
اختلال کم توجهی بیش فعالی یا ADHD عموما در کودکان رایج است و با دارو درمانی به کمک روانپزشک برطرف میشود.
12. اختلال کم توجهی- بیش فعالی
اختلال بیشفعالی میلیونها کودک را در سراسر جهان درگیر کرده است. این بیماری میتواند ترکیبی از مشکلاتی مانند بیشفعالی، مشکل در حفظ تمرکز و رفتارهای تکانشی باشد. معمولا کودکانی که دچار اختلال بیشفعالی هستند، با مشکلاتی مانند اعتمادبهنفس پایین، روابط آشفته و عملکرد ضعیف در مدرسه مواجه میشوند. معمولا این علائم با افزایش سن برطرف میشوند.
برای درمان از داروها و رواندرمانی استفاده میشود. این روشها معمولا علائم اختلال را کاهش میدهند. اما نمیتوانند آن را به طور کامل درمان کنند.
13. ناتوانی در تمرکز
در انجام کارها و عملکرد مناسب تمرکز بسیار مهم است. همه ما گاهی دچار مشکل در تمرکز میشویم. اما زمانی که این مشکل ادامه داشته باشد، تأثیر بسیار منفی در تصمیمات زندگی میگذارد. برخی از اختلالات روانی و بیماریها میتوانند باعث ناتوانی در تمرکز شوند. اگر مشکل یک بیماری زمینهای باشد، با مراجعه به روانپزشک و درمان اختلال میتوان این مشکل را بهراحتی حل کرد.
عدم توانایی در تمرکز میتواند به علت بیماری زمینهای مانند اختلال مصرف الکل، اختلال نقص توجه، سندروم خستگی مزمن، ضربه مغزی، سندروم کوشینگ و زوال عقل باشد.
14. اختلالات طیف اوتیسم
اختلال اوتیسم مربوط به رشد مغز است و روی درک محیط و معاشرت با دیگران تأثیر میگذارد. این بیماران در تعاملات اجتماعی و ارتباط با دیگران مشکلات زیادی دارند. الگوهای رفتاری در بیماران اوتیسم تکراری و محدود است. این بیماری طیف وسیعی از علائم را داشته و شدت آنها از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است. به همین دلیل به آن اختلال طیف اوتیسم میگویند.
درگذشته انواع طیف اوتیسم جداگانه محسوب میشد. بهعنوانمثال بیماری به نام سندروم اسپرگر وجود داشت که امروزه آن را حالت بسیار خفیف اوتیسم در نظر میگیرند. هیچ درمان خاصی برای این بیماران وجود ندارد. اما با درمان فشرده و زودهنگام میتوان تغییرات بزرگی در این کودکان ایجاد کرد.
اگر شما یا یکی از عزیزانتان با هریک از بیماری ها و مشکلات روانی مواجه هستید، همین حالا با مرکز مشاوره و روانپزشکی پرتو آیین تماس بگیرید یا نوبت آنلاین خود را رزرو کنید تا تحت نظر روانپزشک متخصص، درمان دقیق و مناسب دریافت کنید.
روشهای درمان روانپزشکی چیست؟
روانپزشکی معمولاً دو رویکرد اصلی برای درمان اختلالات روانی دارد: دارودرمانی و روشهای تکمیلی غیر دارویی. در دارودرمانی، روانپزشک از داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدروانپریشی، تثبیتکنندههای خلق، محرکها و آرامبخشها برای کاهش علائم و تثبیت وضعیت روانی استفاده میکند. درکنار دارو درمانی روشهای تکمیلی شامل درمان با تشنج الکتریکی، تحریک مغز و نوردرمانی است که در موارد خاص و اختلالات مقاوم به دارو به کار گرفته میشوند تا روند بهبود سریعتر و پایدارتر شود و فرد بتواند به عملکرد روزمره و کیفیت زندگی بهتری دست یابد.
روانپزشک و تجویز دارو
روانپزشک متخصص تشخیص و درمان اختلالات روانی است و قادر است تعیین کند که علائم فرد ناشی از مشکلات جسمی، ترکیبی از مشکلات جسمی و روانی یا صرفاً اختلال روانی هستند. در تیم سلامت روان، روانپزشک تنها متخصصی است که میتواند داروهای روانپزشکی را تجویز کند و نقش کلیدی در مدیریت علائم دارد.
برخلاف باور رایج، مراجعه به روانپزشک تنها محدود به موارد نیاز به دارو نیست. روانپزشک علاوه بر تجویز دارو، توانایی ارزیابی دقیق، تشخیص درست و هدایت درمانهای غیر دارویی را نیز دارد. بنابراین در اختلالاتی که نیاز به بررسی پزشکی و روانی همزمان دارند، مانند وسواس جبری، اختلال افسردگی ماژور، حمله پانیک، اختلال استرس پس از حادثه و اسکیزوفرنی، ارزیابی توسط روانپزشک ضروری است.
همچنین بیمارانی که نیاز قطعی به دارو برای کنترل علائم دارند، مانند اختلالات هذیانی، مسخ شخصیت، مسخ واقعیت، اختلال دو قطبی و اسکیزوافکتیو، باید تحت نظر روانپزشک باشند تا درمان مؤثر و ایمن پیش رود.
به طور کلی، روانپزشک میتواند با ترکیب تشخیص دقیق، درمان دارویی و هدایت رواندرمانی، مسیر بهبود را کوتاهتر و پایدارتر کند و به شما در بازگشت به عملکرد روزمره کمک کند.
اختلالات نیازمند مداخله دارویی
در برخی اختلالات روانی، شدت علائم یا درگیریهای بیولوژیک مغز بهگونهای است که رواندرمانی بهتنهایی کافی نیست و مداخله دارویی زیر نظر روانپزشک برای کنترل علائم و تثبیت وضعیت ضروری میشود.
مواردی که معمولاً نیاز به مداخله دارویی دارند:
- افسردگی اساسی: داروهای ضدافسردگی میتوانند علائم افسردگی شدید را کاهش دهند و روند بهبودی را تسریع کنند.
- اختلالات اضطرابی بالینی: در مواردی که اضطراب مزمن یا حملات پانیک شدید است، داروهای ضداضطراب یا ضدافسردگی به کاهش علائم کمک میکنند.
- ADHD (اختلال کمبود توجه/بیشفعالی): محرکها و داروهای خاص توجه و تمرکز را بهبود میدهند و عملکرد روزانه را بهتر میکنند.
- اختلالات خلقی (مثل دوقطبی): تثبیتکنندههای خلق و خو برای کاهش نوسانات شدید خلق توصیه میشوند.
- روانپریشی و اسکیزوفرنی: داروهای ضدروانپریشی برای کاهش توهم، هذیان و تفکیک واقعیت ضروری هستند.
- اختلالات خواب: در بیخوابیهای مزمن یا اختلالات خواب همراه با مشکلات روانی، دارو میتواند چرخه خواب را تنظیم و کیفیت استراحت را بهبود دهد.
هدف روانپزشکی صرفاً تجویز دارو نیست، بلکه انتخاب دقیق دارو، تنظیم دوز مناسب و پایش مداوم روند درمان است تا فرد بتواند در کنار آن، از سایر روشهای درمانی نیز بیشترین بهره را ببرد.
عوارض داروها؛ ترسها و واقعیتها
نگرانی درباره عوارض و وابستگی به داروهای اعصاب و روان کاملاً قابل درک است، اما بخش زیادی از این ترسها ناشی از اطلاعات ناقص یا تجربههای نادرست است؛ واقعیت این است که داروهای روانپزشکی، اگر بهدرستی انتخاب، اصولی مصرف و منظم پایش شوند، ایمن بوده و نقش حمایتی در روند درمان دارند، نه وابستگیآور. اگر بخواهیم اصلی ترین ترس افراد از مصرف داروهای اعصاب و روان را تفکیک کنیم؛ لیست زیر به مهم ترین نگرانی ها پرداخته است:
1. ترس از وابستگی دائمی: واقعیت این است که اغلب داروهای ضدافسردگی و تثبیتکنندههای خلق وابستگی جسمی ایجاد نمیکنند؛ وابستگی معمولاً با مصرف خودسرانه یا قطع ناگهانی دارو اشتباه گرفته میشود.
2. نگرانی از تغییر شخصیت: داروهای روانپزشکی شخصیت فرد را عوض نمیکنند؛ هدف آنها کاهش علائم آزاردهنده است تا فرد بتواند به عملکرد طبیعی خود بازگردد.
3. عوارض جانبی اولیه: برخی عوارض خفیف و گذرا (مثل خوابآلودگی یا تهوع) ممکن است در شروع درمان دیده شوند که معمولاً با تنظیم دوز یا ادامه مصرف کاهش مییابند.
4. ترس از مصرف طولانیمدت: طول دوره مصرف دارو بر اساس شدت اختلال، پاسخ بدن و نظر روانپزشک تعیین میشود و بسیاری از افراد پس از تثبیت وضعیت، دارو را بهتدریج قطع میکنند.
5. قطع دارو و علائم برگشتی: بروز علائم پس از قطع ناگهانی دارو به معنای اعتیاد نیست، بلکه نشاندهنده نیاز بدن به کاهش تدریجی و اصولی دارو است.
در خدمات روانپزشکی، هدف مصرف دارو کنترل هوشمندانه علائم، پیشگیری از تشدید اختلال و افزایش توان فرد برای درمانهای مکمل است؛ وابستگی زمانی مطرح میشود که دارو بدون تشخیص، بدون نظارت یا خارج از برنامه درمانی مصرف شود.
ویژگیهای روانپزشک خوب چیست؟
یک روانپزشک خوب ابتدا باید سؤالاتی از بیمار بپرسد تا علائم سلامت روان را بررسی کند. ممکن است پزشک در همین مرحله بیماری را تشخیص دهد و از روشهای درمانی مناسب استفاده کند. گاهی نیاز به آزمایشهای بیشتر است تا بیماری مشخص شود. پس از تشخیص بیماری ممکن است روانپزشک دارو تجویز کند. گاهی هم بیمار را به رواندرمانگر ارجاع میدهد. در برخی بیماریها هم لازم است هر دو روش درمانی با هم انجام شوند.
زمانی که بیمار با علائم جدی روبرو باشد، گزینه درمان دارویی در اولویت قرار دارد. در درمان کودکان حساسیت بیشتر است و باید یک معاینه جامع از سلامت روان انجام شود. در این معاینات عوامل کلیدی مانند نگرانیهای مربوط به رشد عصبی و سلامت روان از جمله عوامل عاطفی، شناختی، آموزشی، خانوادگی و ژنتیکی بررسی میشوند. برنامه درمانی ممکن است ترکیبی از موارد زیر باشد.
- درمان فردی، گروهی یا خانوادگی
- دارو درمانی
- مشاوره با سایر متخصصان.
یک روانپزشک خوب باید تمامی سؤالات در مورد روان را بپرسد تا مشکلات را ریشهای پیدا کند. سپس باتوجهبه تشخیص خود از داروهای درمان استفاده کند.
بهترین روانپزشک در تهران
اگر برای تشخیص یا درمان اختلالات روانپزشکی به دنبال یک متخصص حاذق و باتجربه هستید، مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی پرتو آیین با همکاری تیمی از برجستهترین متخصصان اعصاب و روان (روانپزشکان) دارای بورد تخصصی، آماده ارائه خدمات به شماست.
روانپزشکها نقش حیاتی در تشخیص و درمان اختلالات روانی و رفتاری دارند و کمک میکنند زندگی روزمره، روابط و سلامت ذهنی شما بهبود یابد. اگر احساس میکنید با افسردگی، اضطراب، وسواس، اختلال خواب یا مشکلات روانی دیگر مواجه هستید، وقت آن است که اقدام کنید. برای دریافت مشاوره از بهترین روانپزشک تهران کافی است با مرکز مشاوره پرتو آیین به شماره: 02122246760 تماس بگیرید یا وقت خود را به صورت آنلاین رزرو کنید.